wróciłam z offa,zobaczyłam 14 koncertów,olałam te,na których mi trochę zależało,innych najzwyczajniej nie pamiętam. zdarzyły się również takie,które przeżywałam całym sercem,zalewając się potokiem łez rodem z mangi (lenny valentino/the flaming lips/część hey).
zacytuję kolegę z jego dziennika na laście:
'prawdziwa recka wkrótce i nie tu.'
(tak tak,jak wszystko dobrze pójdzie,to zacznę pisać o muzyce na szerszą skalę niż tu...ale to sekret!)
tym razem to był bardziej festiwal towarzyski (?) niż muzyczny.przez głupią petardę odpaloną na środku pola przez kumpla,poznałam kilka osób,których nie mogę sobie wybić z głowy. takich osób,które mimo zaledwie trzydniowego towarzyszenia mi w różnych momentach festiwalu,wniosły do mojego życia więcej radości,niż niektórzy w ciągu dziewiętnastu lat. cudownie mi się pieje z zachwytu nad tym rodzajem obycia i inteligencji. boże błogosław warszawę!
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz