poniedziałek, 29 listopada 2010

primal scream-slip inside this house

obawiam się,że to nie są studia dla mnie (bez obaw,zaraz to rozwinę). tak,cały czas mam na uwadze to,że warto zaopatrzyć pierwszą od tysiącleci notkę jakimś w miarę sensownym wstępem,ale chyba nie mam na to weny. w ciągu dwóch miesięcy przeczytałam najwięcej książek w życiu (na czele z faworytą pobytu w warszawie-eurypidesowską 'medeą'),zaś w odpowiedzi na moje 'uwielbiam-spędzać-czas-w-buwie' otrzymuję pełne politowania spojrzenia i takie odrobinę kpiące uśmieszki...półgębkiem. że nerd. że kujon. prawda jest taka,że powoli oswajam się z izolacją i tym dziwnym stanem,którego nie mogę opatrzyć żadną nazwą,a biblioteka to jedno z nielicznych miejsc,gdzie panuje atmosfera powszechnego skupienia,za którą tak przepadam.

nie są dla mnie,bo są dość trudne. nie oczekiwałam banałów,przez które przebrnę pomiędzy jednym ziewnięciem a drugim,przedmioty takie jak noj (nauka o języku; 'o,to musi być ciekawe!'-pomyślisz. nie jest,uwierzcie na słowo) i leksykografia mogą zniechęcić człowieka o nawet najbardziej pogodnym usposobieniu. za to ludzie są całkiem w porządku. nie są takimi przeintelektualizowanymi lamami ze spiną jak przypuszczałam,że będą (choć są wyjątki).
bardziej dotkliwie niż kiedykolwiek odczuwam brak osoby,z którą mogłabym porozmawiać o muzyce,literaturze,koncertach,płytach życia,ale nie tylko,bo równie dobrze mogą to być proste anegdoty bez sensu i puenty.chcę popijać herbatę i palić papierosa za papierosem w półmroku. potrzebuję kogoś wrażliwego,od kogo mogłabym się uczyć i doceniać małe,proste rzeczy. kto mógłby mnie zaczarować swoją osobowością bez zbędnych przechwałek i podkolorowywania życiorysu. kogoś do cna wyrazistego,człowieka z krwi i kości,dojrzałego emocjonalnie (a takich nie ma). ci,którzy znali mnie wcześniej mówią,że bardzo spoważniałam...chyba polega to na tym,że wreszcie dosadnie potrafię ukierunkować swoje sądy i poglądy (czasem nazbyt krytyczne),choć nie mi to oceniać.to sygnalizuje zmiany,a zmiany z reguły oznaczają poprawę. na razie pozostaje siedzieć na marymonckiej i zasłuchiwać się w my bloody valentine i primal scream,które przeplatają się pomiędzy sobą,wwiercając się w mój mózg i zostawiając ślady w postaci urywków przemyśleń. dobrej nocy,moi drodzy.


01:45
znalazłam tego,kogo szukałam. dziwne uczucie,pojawił się znikąd pytając o zapalniczkę. i ja już wiem.